Deel 1: Alles en liefst voor iedereen!
Dat de meeste websites ontoegankelijk zijn voor mindervaliden is een feit. HTML of CSS heeft echter alle middelen om de op te maken inhoud toegankelijk te maken voor “adaptive technology”. Spijtig genoeg zijn
er maar weinig webdesigners (zoals ik al zei meer en meer maar nog niet genoeg) die daar rekening mee willen houden en de mogelijkheden van die markup in te zetten. Technologie heeft altijd een keerzijde waarover men maar al te graag zwijgt. Want hoeveel mensen hebben erop dit moment geen toegang tot het internet? En om welke reden hebben ze geen toegang? Hebben ze niet de juiste apparatuur, niet de juiste browser, of kunnen ze niet omgaan met een computer omdat ze fysiek daar niet toe in
staat zijn?
De schaduwzijde is dat informatie niet beschikbaar is voor die mensen die niet voldoen aan de eisen van
het webmedium. Het internet zorgt voor een kloof tussen degene die toegang hebben en degene die geen toegang hebben. De vraag is natuurlijk of het nut heeft om toegang te willen hebben.
Al het stof is ondertussen gezakt en het web is niet langer een sprekende hond. We zijn niet langer verbaasd over het eenvoudige feit dat het internet bestaat. De informatie die het draagt wordt terug belangrijk. Als webdesigner kan je op een
eenvoudige manier al het mogelijke doen om je websites zo open mogelijk te maken. Om dan echt iedereen te laten genieten van de overvloed aan informatie moeten websites voldoen aan bepaalde eisen … eisen gesteld door adaptive technology, screen readers, braille lezers … tekst
browsers …WAI, W3C, … Spijtig genoeg eindigt de lijst niet bij Netscape 2 tot 7, IE 3 tot 6, PDA’s, TVBrowsers, …nu ook nog JAWS, Home Page Reader, …