Tijdloos, bangelijk.
Fan-tas-ti-sche plaat. En nog ne cadeau ook.
“I want you” uit 1976 van Marvin Gaye op vinyl, geperst in Peru.
Tijdloos, bangelijk.
Fan-tas-ti-sche plaat. En nog ne cadeau ook.
“I want you” uit 1976 van Marvin Gaye op vinyl, geperst in Peru.
This article Programming Africans’ linguistic needs from the IHT states that a lot of languages are not represented in cyberspace: mostly African languages. These languages are only spoken by a relatively small group with little economic power and therefore have little chance to survive in the digital era. But these regions are growing and start to be attractive for companies like Microsoft, especially in the light of the growing use of Linux systems in these countries.
A group of information architects are working on an input device for the Yoruba language so people who are not able to speak any Western language, are not forced to use pen and paper.
Unesco estimates that 90 percent of the world’s 6,000 languages are not represented on the Internet, and that one language is disappearing somewhere around the world every two weeks.
Today the new word is folksonomies. People tagging content for their own needs, to attract and hopefully to inform. One consequence of letting people run free on the internet is that they might come up with words from their own language, German, Spanish, Japanese and probably some more. Have a look at the Technorati tag page.
But why not Yoruba?
Yoruba and other African languages have no place on the internet, yet. If you look at the Yoruba alphabet it doesn’t seem to be particularly difficult to use on the internet. But these people have no computers and the input devices they have are not adapted to suit their needs.
Chinese and Japanese
lay-out keyboards exist and so do the Yoruba lay-out keyboard.
The article mentioned above from the IHT has been published for a while now and hopefully the creators of the keyboard will be successful. A search for pages in an African language didn’t give me any results.
Ẹ ṣe
Odabọ
Using ISS and ASP can be difficult if you know what’s possible with Apache on *nix systems. Dynamic websites with request variables added to the url base are not that user and/or search engine friendly and need some serious remodeling.
On Apache you activate mod_rewrite and add a regex to modify the urls. But on Microsoft platforms, you’re left out in the cold.
So the ISAPI rewrite module from Helicon is good way to get the same functionality on MS platforms running ISS. You can modify and redirect the url, specify rules per site and in a global context, cloak websites (shouldn’t do it but possible), redirect based on HTTP values, and probably much more.
And, what is even more important. Their support is superb. Answers come quickly and are accurate. They even helped me right on the server to solve my problem. Not going to tell you what, but that’s not important. The fact is that support like that is hard to find.
Update
Het boek “Information Architecture for the World Wide Web” is niet langer beschikbaar online, maar je kan de hoofdstuk 2 van de “polar bear” op de site van O’Reilly lezen.
Het boek “Information Architecture for the World Wide Web” van Louis Rosenfeld is online beschikbaar op monkeytools.com.
Een must voor iedereen die zichzelf een webdesigner noemt.
Uitklapbare menu’s maken het mogelijk om hi�rachische lijsten in een beperkte ruimte te plaatsen. De uitklapbare menu verduidelijkt de hi�rarchie en kan, indien alle menu’s opengeklapt zijn, een overzicht bieden op het geheel.
Ondanks deze voordelen, blijkt de uitklapbare menu mij steeds in de problemen te brengen. Ik slaag er niet in om dit type navigatie op de juiste manier in een website te bouwen. Vandaar deze analyse.
Het gebruik van de uitklapbare menu gaat terug op de interface van de Macintosh. Vandaag kennen we dit type navigatie allemaal van de “Folder” pane in de Windows explorer.
Beide voorbeelden tonen duidelijk de functionaliteit van de menu door middel van een icoontje die de status van de lijst aanduidt: in- of uitgeklapt. In de Macintosh omgeving gebruikt men een pijltje dat van richting verandert. Microsoft gebruikt de meer-minder metafoor door een + of – icoontje voor de lijst te tonen.
De functionaliteit van de menu herkenbaar maken is het belangrijkste probleem. Wanneer beseft een gebruiker dat een element op een website toegang biedt tot meer informatie, tot een extra lijst?
Het gebruik van de icoontjes uit een OS-omgeving werkt omdat we deze (her)kennen, maar zijn ze gepast voor elk ontwerp?
Ik ben al vast van mening dat dit niet altijd gepast is. Grafische overwegingen drukken op het ontwerp van elke website. Je kan nieuwe iconen ontwerpen om de uniformiteit van het grafisch ontwerp te behouden of gewoon alles overboord gooien. Feit is dat de menu als uitklapbaar herkend moet worden.
Op de website van eurofins.de heb ik alvast geen aanduiding gemaakt omdat deze, na enkele gebruiksvriendelijkheidstesten, niet herkend werd.
Beslis je om geen aanduiding te maken, gebruik dan een knop. Je kan een knop makkelijk simuleren door de CSS van de link aan te passen met display:block, waardoor de gehele ruimte rond de link ook actief wordt.
Powered by WordPress